7 Ocak 2012 Cumartesi

Zamana Karşı

Adım adım geçiyorum yollardan
hep aynı yerdeyim dönüyorum
ömürlerin kesiştiği bu mekanda
bir ömür gece bir ömür gündüz
sevişemiyorum ötekiyle

zaman yitirirken hükmünü
yaşam günlerin buğusunda yalnızlaşırken
parçalıyoruz bedenlerimizi
ruhlarımız dolaşıyor artık
isimsiz, nedensiz

Unutmakla hatırlamak arasında
sıkışıp kaldım
kayıtsız kör bir deniz
tüm balıkları kıyıya vuran
bilirim
unutulanların ardında kalan kaosun
yaşama kattığı yabansılığı
Yinede yaşamak
bir ipek böceği gibi
dik kafalı yürümek
ölüme doğru
zamana karşı...

                              GezegenPia

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder