20 Ocak 2012 Cuma

ALT TARAFI BİR ŞİİR YAZDIM ADINA

Ne düşlerimi verdim bir aşkın diyetine
ne hislerim kaldı uzaklarda
alt tarafı bir şiir yazdım adına
alevler sardı etrafı
ne gülde kokma telaşı kaldı
ne gamzede gülme telaşı

Bir şiir yazdım adına
yollar ayrıldı
yollar yürüdü
kuşlar yağmuru çağırıyordu
yollar yalnızlığı okşuyordu
gurbet ağlıyordu

Zamana bırakmıştım seni
şimdi zamanı sende arıyorum.
Şaşırmıştım çünkü
yolumu kaybetmiştim
sarhoştum
damla damla içiyordum ilkbaharı
nisan yağmurlarıyla
şehvetin hamurunda bir adam yoğurdum.

Alt tarafı bir şiir yazdım adına
bak gör neler oldu...

                      GezegenPia

17 Ocak 2012 Salı

Cüneyt Ergün - Taşıdığım Kadar Varsın

video


Taşıdığım kadar varsın taşıdığın kadarım
İklimler sana benzer üşüdükçe ben yağmura
Tüm yollar sana benzer yürüdükçe ben adımlara
Yine de en derinde aşk yine de ellerinde aşk
Yine de bende bir telaş göremezsin

11 Ocak 2012 Çarşamba

Sana esiyorum.
Bir ada rüzgarı gibi,
süzülerek giriyorum koynuna.
Özümü emiyorum.
Hissediyor musun?


                    GezegenPia

7 Ocak 2012 Cumartesi

Zamana Karşı

Adım adım geçiyorum yollardan
hep aynı yerdeyim dönüyorum
ömürlerin kesiştiği bu mekanda
bir ömür gece bir ömür gündüz
sevişemiyorum ötekiyle

zaman yitirirken hükmünü
yaşam günlerin buğusunda yalnızlaşırken
parçalıyoruz bedenlerimizi
ruhlarımız dolaşıyor artık
isimsiz, nedensiz

Unutmakla hatırlamak arasında
sıkışıp kaldım
kayıtsız kör bir deniz
tüm balıkları kıyıya vuran
bilirim
unutulanların ardında kalan kaosun
yaşama kattığı yabansılığı
Yinede yaşamak
bir ipek böceği gibi
dik kafalı yürümek
ölüme doğru
zamana karşı...

                              GezegenPia

5 Ocak 2012 Perşembe

ÖTEKİLER

   Bazen irademizin dışında hayatımıza yön verildiğine inanırım. Sanki kader ilerlediği yolun sonunu biliyor ama, her ayrımda bize dönüp hangi tarafa döneceğini soruyor, eğer kararsız kalırsak istediği yönde ilerliyor ve yolun sonunda arabadan indiriyor. Acaba kaç yol ayrımında bizim için en iyi olanı değilde diğerini seçtik? Eğer iyi olanı seçseydik şimdi nasıl bir yaşantımız olurdu? Kaybettiklerimiz, kazandıklarımızdan çok mu acaba? Bunu nasıl belirleyebiliriz?
   Her seçim bir kaybediştir aslında. Birini seçeriz, diğerini kaybederiz ya da hiçbirini seçmeyiz ikisini de kaybederiz. Çoğunluğun seçtiği yol ise kaderin ellerine bırakmaktır hayatın kaygan zemininde geleceğini.
   Hayatın kaygan zeminine bırakıyoruz çoğumuz geleceğimizi. Okyanusta yaşadığımızı sanıyoruz ama bir bardak suda boğuluyoruz. Hayatın kıyısında yaşıyoruz. Hayatı derinlemesine, ortasında yaşayanları ayıplıyoruz. Onları "ötekiler" olarak adlandırıyoruz. Ama içten içe onlara imreniyoruz. Belki becerebilsek ötekiler gibi yaşayabiliriz.
   Ötekiler nerede bir kapı görseler girerler. Biz kapıyı çalarız. Onlar günahın en güzelini yaşarlar, biz ise onları ayıplarız. Bakın ansiklobedilere, kaç masumu bulabilirsiniz orada. Ötekilerle doludur sayfalar; Proust, Kolomb, Pavese...
   Kendi cinsine olan düşkünlüğünü gizlemek için geceleri yalnız çıkardı Proust. Dünya edebiyatının gelmiş geçmiş en büyük yapıtlarından olan "Geçmiş Zaman Peşinde"yi yazdı. 
   Yeni dünyayı keşfetmek için binlerce insanı öldürdü Kolomb.
   Bu ünlü İtalyan yazarı bugün hala önemli bir belge niteliği taşıyan günlüklerinden oluşan "Yaşama Uğraşı"nı yazdı. Hayatı boyunca aşkı aradı fakat bulamadı. Pavese için artık her şey bitmişti. Onu hayata bağlayan hiç bir şey kalmamış gibiydi. Küçük bir otelde uyku hapı alarak intihar etti.
   Ve daha niceleri...
   Hiçbir masumu hiç bir kitapta bulamazsınız. Onlar ölümlerinden sonra unutulmaya mahkumdurlar.
   Eğer bugün bu kadar lüks yaşayabiliyorsak bilimde ve sanatta bu kadar ilerlemişsek bunu ötekilere borçluyuz.

                                                                                                              GezegenPia